Дін

Шейх Саъди әш-Ширази деген кісі әңгімелейді: 

Бірде бір кісі ансарлық бір әйелге үйленеді. Пайғамбарымызға (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) келіп мәһірге көмектесуін сұрайды.

Жер бетінде болып жатқан барлық құбылыстар, Алланың барлық нәрсені қамтитын білімі мен шексіз хикметінің шарты ретінде, қойған заңдылықтарының шеңберінде жүзеге асады.

Ибн Масғуд былай дейді:

Пайғамбарымыздың (с.ғ.с) қызы Зейнептің сәбиі ауырып, хәл үстінде жатып қалады. Ол Пайғамбарымызға (с.ғ.с) адам жібереді. Пайғамбарымыз (с.ғ.с): – Алары да, берері де – Алланікі! Оның құзырында бәрінің өз өлшемі бар. – Сабыр ет, сауап…

Ілім үйренудегі және оны басқаларға жеткізудегі адалдық пен хақиқи шын пейілдің белгілерінің бірі – ілім іздеуші яки ілім үйренуші адамның өзіне беймәлім нәрсе туралы сұрақ қойылғанда, «білмеймін» деп айтуды ұят көрмеуі.

«Әкеге қарап ұл өсер» дегеніндей Құнанбай әкенің барлық ісі балаларына үлгі болды. Қажының кіндігінен өзге ұрпақтарын айтпағанда Абай, Шәкәрім секілді ғұламалар дүниеге келді.

Бір күні бала-шағасына нан алатын ақшасы қалмаған бір әке қасындағы бай көршісіне барып:

Жолашар, жолаяқ дегеннің не екенін мәңгүрт болып кеткендер болмаса, былайғы қазақтың білмейтіні кемде-кем шығар. Жолашар – сапарға аттанып бара жатқан жолаушыға ақ жол тілейтін дәстүр.

Бірде Пайғамбарымыз (с.ғ.с) Айша анамызбен әзілдесіп: