Әр түрлі

Бала кезімізден ата-әжелеріміздің, әке-аналарымыздың ой-талғамы, дүниетанымын байқасақ үнемі жақсы мен жаманды, адал мен арамды, алғыс пен қарғысты, сауап пен күнаны ажыратып түсіндіріп бойымызға сіңіре білген.

Зар-заман кезеңінде ғұмыр кешіп, отарлық езгіге түскен қазақ халқының тағдырын мұң – зармен жырлаған ақынның бүгінгі замандастарымыздың кәдесіне жарар деген оймен үшбу өлеңін назарларыңызға ұсынып отырмыз.

«Пәленше ажырасыпты» деген хабарды есту үйреншікті жағдайға айналды. Күшті, берік махаббатпен үйленіп, 2 айдан кейін ажырасып жататындар енді ешкімді таңқалдырмайды.

Көк, сұр бұлттар көбейіп, шоғырмақтала, салмақтана бастады. Сөз жоқ, жаңбыр жауғалы тұр.

Дұға – пенденің әлсіздігін сезініп, шынайы ниетпен Алла Тағаладан көмек сұрауы.

Халық арасында Досай би айтыпты дейтін тапқыр уәжді шешен сөздер, нақылға толы аңыздар аз емес.

Газета жүзінде қазақтың һәртүрлі кемшіліктері түртіліп, жазалып жатыр. Мысалы  ұйымсыздық, күндестік, парақорлық, партия, әділетсіз билік, әйелдің халі деген сияқтылар. Рас, мұның бәрі аянышты халдер, бірақ бұлар – әр міннің бұтақтары.…

Ұлттық зиялы деп кімдерді айтамыз. Бір қарағанда, жеңіл көрінгенімен, шын мәнінде бұл сұрауға дұрыс жауап қайыру оңай емес. Оқыған, тәрбие көрген адамның бәрін зиялы деп атап, оны сол адам өзі тән болған ұлттың «ұлттық зиялысы» қатарына…

Ауызашарда оқылатын дұға:

Балдың өзін жеумен қатар, одан шәрбат жасап ішуге де болады. Бал шәрбаты әсіресе іш өтуге бірден-бір ем. Бұл туралы мынадай бір хадис бар.